Pff

Pff. Wat een periode weer. Het is ruim anderhalve maand geleden dat ik een blog schreef. Tijd voor een update.

Mijn laatste blog was van net na Tieme’s eerste geboortedag. Wat was die periode zwaar. Ik had het verwacht, en toch overviel het me. Gelukkig kwam ik een aantal dagen na de datum van zijn crematie wel weer vrij snel in de manier waarop ik me in augustus/september voelde: wat beter. Mogelijk werd dat enigszins versneld door onze verhuizing, die 3 weken na die crematiedatum gepland stond. We stoomden dus direct door.

Verhuizing

We zijn inmiddels verhuisd. Het is fijn in het nieuwe huis. De verhuizing zelf ging prima tot en met de dag van de verhuizing. Toen we eenmaal over waren, zonk de moed me wel even in de schoenen. Ik had me niet gerealiseerd hoeveel werk het toch nog wel zou zijn om dit tijdelijke huis op orde te brengen. Ook al is het ‘maar’ voor anderhalf jaar, er moesten toch veel dozen uitgepakt en dingen opgeruimd.

Ik had daarvoor de week tussen de verhuizing en kerst vrij genomen. Ik zag het niet zitten om dat uitpakken te combineren met re-integreren. Dat re-integreren is al zwaar genoeg in normale weken. En toen kwam ineens die lock down, waarin totaal onverwachts toch de basisscholen ook weer dicht gingen. Gelukkig kon mijn man ook een aantal dagdelen opvangen, waardoor ik alsnog flink aan de slag kon in huis. Maar de week werd er wel een stuk intensiever van. Pff.

Kerstvakantie

We hebben een fijne kerstvakantie gehad. We vierden kerst en oud & nieuw met z’n drietjes. Deels uit voorzorg tegen corona, deels uit gebrek aan energie. Mijn man en mijn dochter organiseerden op kerstavond een fantastisch verrassingsfeestje! Ik kreeg de dag ervoor onderstaande uitnodiging. Ze hadden een enorm kerstdiner gemaakt, met allemaal kleine gerechtjes die voor het grootste deel door Lumen waren uitgekozen. Zo super-superleuk! We zijn er de afgelopen jaren heel goed in geworden onze eigen feestjes te bouwen, tussen alle uitputting en verdriet door.

Uitnodiging voor ons kerstfeestje (voorkant)
Uitnodiging voor ons kerstfeestje (binnenkant)

Overgaan tijdens lock down

En dan hadden we afgelopen week de eerste week lock down waarin we beiden ook werkten. Onze dochter is nu net over naar de volgende groep. Op haar Montessorischool werkt het iets anders, maar afgelopen maandag startte ze zeg maar in groep 3. Dit was dus hoe dan ook al een pittige periode voor haar geweest, met in december alle spannende dingen als Sint, de verhuizing, afscheid in haar oude klas en de feestdagen. En dan nu wennen aan nieuwe juffen, nieuwe kindjes, nieuwe stof.

Om die overgang dan online te doen is al helemaal lastig. Er zijn dagelijks 2 klassikale contactmomenten. Op zich leuk om zo de juffen en de groep een beetje te leren kennen. Maar ook heel veel input. Er komen toch ineens een klas en juffen loeihard je woonkamer binnen. Dat brengt input, onrust, en spanning (ik wil wat zeggen, hand omhoog, kom ik aan de beurt? Oh ik deed per ongeluk mijn hand omhoog en nu wil ik niets, maar ik krijg toch de beurt. Wat is dit knopje? Enzovoort enzovoort). De juffen hebben ook nog niet zo’n goed beeld van haar niveau, dus we missen een duidelijke stuctuur in werkjes en taakjes. Nou kunnen we die zelf ook wel maken, dat deden we in de vorige lock down vrij snel en dat werkte prima. Maar we hadden er gewoon de tijd niet voor afgelopen week, waardoor we de hele tijd achter de feiten aan bleven rennen.

Re-integratie

Ik ben nog aan het re-integreren. Er is natuurlijk een duidelijke reden dat ik nog niet volledig aan het werk ben. Dat gaat nog niet. Maar door de lock down moet ik eigenlijk wel ineens de volle week aan de bak. Want waar ik na het werk eerder de uren dat ik niet werkte had om te rusten, heb ik die tijd nu ineens de zorg voor Lumen. Waar ik de ochtenden dat ik niet werk voor mezelf had om te ontspannen, uit te rusten en om aandacht te geven aan mijn verdriet, zijn die ochtenden nu ingevuld met thuisschool.

De opbouw voor kerst ging hartstikke lekker. Dus ik verwachte eigenlijk deze maand goed door te kunnen bouwen, en me dan volgende maand misschien wel beter te kunnen melden. En nu is het ineens al een uitdaging om de tot nu toe opgebouwde uren te werken. Verder opbouwen zit er voorlopig echt niet in. En daar baal ik echt van. Ik ben wel klaar met re-integreren. Ik wil weer aan het werk. Proberen weer naar meer normale taken te gaan. In plaats van de door re-integratie en de daarbij behorende zeer beperkte werktijd behoorlijk beperkte type taken te doen. Echt een flinke tegenvaller. Pff.

Puzzel

Mijn man en ik hebben gisteren geprobeerd een duurzame weekindeling te vinden voor de komende tijd. Waarin ik de tot nu toe opgebouwde uren kan blijven werken. En mijn tweewekelijkse psychotherapiesessies kan blijven doen. Waarin hij zichzelf minder overbelast dan hij de afgelopen week deed. Om toch maar zoveel mogelijk te proberen te werken, naast de opvang van Lumen. Waarin we beiden af en toe toch ook een dagdeel voor onszelf hebben. Om bij te komen en ruimte te hebben voor onszelf.

Het helpt natuurlijk ook niet dat we allebei al behoorlijk afgedraaid zijn. Van de afgelopen anderhalf jaar. Van de periode rond Tieme’s eerste geboortedag. Van de verhuizing. En eigenlijk hadden gehoopt daar in januari wat van bij te kunnen komen. We zijn nog steeds hartstikke blij met ons besluit om te verhuizen. Het voelt, zelfs hier in het ‘tussenhuis’, als een nieuwe start. En we hebben er beiden de afgelopen maanden nieuwe energie van gekregen. Maar het hele ‘huis kopen-/huis verkopen-/verhuiscircus is gewoon hartstikke intensief. Zeker omdat we allebei nog niet heel lekker in onze energie zitten. Pff.

Al met al is het een hele puzzel. We zijn er ook nog niet helemaal uit. Vanochtend is het in ieder geval mijn beurt om een dagdeel helemaal uit te checken. En ik mag geen nuttige huis- en huishouddingen doen. Dus ik ben maar weer eens gaan zitten voor dit blog. Ik maak me op geen enkele manier druk om lezersaantallen, die misschien omlaag gaan als ik niet regelmatig een blog post. Maar dit bloggen is voor mij een manier om bij mezelf stil te staan. Om woorden te geven aan dingen die me dwars zitten of die ik moeilijk vind. Wat je aandacht geeft, slinkt. En die aandacht is er de laatste maanden erg weinig geweest. Dus blijven dingen hangen, zonder te slinken. Kijken of het, ondanks de lock down, lukt om er toch af en toe tijd voor te maken.   

2 antwoorden op “Pff”

  1. Hey lieverd,

    Wat een prachtige verrassing van Lumen en Stefan.❤

    Ik wens je de rust toe om me time te nemen en je processen aandacht te kunnen geven.

    Lieve knuffel, Bea X

  2. Ik heb je gemist met je blog en ik begrijp volkomen dat je er in de afgelopen periode niet aan toekwam. Fijn dat het weer gelukt is om er ruimte voor te maken. Het blijft bijzonder mooi om te lezen hoe jullie met alles wat het leven je in de schoot werpt omgaan. Dikke knuffel en ik wens jullie veel rustmomenten de komende tijd.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.