Leegte

Zo in deze dagen rondom Tieme’s eerste geboortedag is de leegte weer zo groot… Weer zo voelbaar…

De avond voor zijn geboortedag. We liggen op de bank. Verdrietig. Moe. En we voelen de leegte. Er hoeven geen kadootjes ingepakt. Geen traktatie gemaakt. Geen slingers opgehangen.

Sint is in aantocht. We zijn bezig met Lumen’s wensen en bedenken haar schoenkadootjes. We voelen de behoefte om ook iets voor Tieme te bedenken. Maar we hebben niet eens een schoentje om voor hem te zetten…

Met 3 in plaats van 4

Vorig jaar na de crematie werd ik compleet overvallen door dit gemis. Tieme was maar zo kort bij ons geweest. Natuurlijk al jaren in onze gedachten. Fysiek was hij 6,5e maand in mijn buik bij ons. En na zijn geboorte 4 dagen, dood.

Na de crematie miste ik hem echt. Zijn aanwezigheid. We waren weer met 3. En dat voelde zo ontzettend incompleet. Terwijl we al jaren met 3 waren. Maar nu klopte het niet meer.

Dat gevoel is in het afgelopen jaar niet altijd zo sterk geweest. Gelukkig maar, want dan wordt verder leven echt bijna onmogelijk. Maar deze dagen is het weer volledig terug. Die leegte. Dat gemis. Dat gapende gat in ons gezin.

Ook al zijn we nooit met 4 levende gezinsleden bijeen geweest. Ons gezin zal toch altijd voelen als dat we met 4 hadden moeten zijn. Het gevoel van met z’n 3en samen leven zal hopelijk wel weer wennen. Maar deze dagen maken duidelijk dat dat gapende gat er soms ineens weer zal zijn. En mogelijk/waarschijnlijk nooit helemaal zal verdwijnen.

Foto door Anugrah Lohiya via Pexels

Eén antwoord op “Leegte”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.