Op 10 november 2019 werd mijn zoontje Tieme dood geboren. Op dit blog lees je over mijn reis door deze periode van rouwen, verdriet, en hopelijk ooit het helen, na dit verlies.

Het verhaal van Tieme’s zwangerschap en geboorte lees je hier.

Hieronder vind je de meest recente blogs. Je kan ook beginnen bij de allereerste post en van daaruit naar voren lezen.

Dóór het verdriet

Ik lees op verschillende plekken over rouw dat verdriet niet weggaat als je je ervan af keert. Dat verdriet alleen minder, of draaglijker, wordt als je het toelaat. Het verdriet echt doorvoelt. In steeds iets andere woorden, maar ik kom het telkens opnieuw tegen: alleen als je verdriet de ruimte geeft, als je dóór je verdriet heen gaat in plaats van er omheen, wordt het ooit beter te hanteren.

De foto

Het is gelukt: we hebben een foto van ons lieve mannetje ingelijst in onze woonkamer staan. Dat plan was er al vanaf november. Maar zoals ik al eerder schreef bleek dat nogal een project.

4 maanden

Vandaag is het 4 maanden geleden dat Tieme geboren werd. Toen Lumen 4 maanden was, gingen we voor het eerst met haar op vakantie. We hadden het heerlijk. Ze begon wat te rollen. We genoten 200% van ons lieve kleine baby’tje. En van op vakantie zijn als gezinnetje.